Help Romy de berg op!

Help Romy de berg op! Het klinkt als een project van Lenie ’t Hart om walrus Wallie weer terug de zee in de rollen. Maar helaas, in dit project geen Lenie, geen Wallie en ook geen zee. In plaats daarvan zijn de hoofdrolspelers ALS, Romy en de Mont Ventoux. Want ik ga op 7 juni 2013 samen met mijn collega’s van NOC*NSF (als stagiaire mag ik ze zo noemen) de Mont Ventoux beklimmen. En niet zomaar, nee, voor de ziekte ALS.

Nu ik dit zo schrijf denk ik: God o god, waar ben ik aan begonnen. Het leek een briljant idee, maar nu ik ja heb gezegd begin ik toch een beetje te poepen. Op het beklimmen van de heuvels in Arnhem na is mijn fietservaring: nul. Aan mijn brede schouders en sterke armen heb ik niet zoveel tijdens het fietsen. En de conditie van de spieren in mijn benen is... Ach, laten we het er ook maar niet over hebben.

Want ik ga het toch doen. Waarom ook niet? Er zullen vast dagen zijn dat ik ontzettend moet afzien, dat ik niet meer normaal kan zitten van de zadelpijn, dat ik me afvraag: Waarom doe ik dit in godsnaam?

Maar dan zal ik weer denken aan Jan Hemert die vandaag op Papendal zijn verhaal vertelde. Hoe hij twee jaar geleden ontdekte dat hij aan de spierziekte ALS lijdt. Hoe de functie van zijn spieren langzaam afneemt. Hoe hij vorig jaar de Mont Ventoux heeft beklommen. En hoe hij twee jaar geleden te horen heeft gekregen dat de gemiddelde levensverwachting van een ALS-patiënt slechts drie tot vijf jaar is.

Ik kreeg kippenvel van zijn verhaal. De tranen stonden in mijn ogen. Door mijn hoofd ging maar één ding. Ik moet dit doen! Als ik met een paar uur trainen in de week kan zorgen dat er onderzoek kan worden gedaan naar ALS... Dat er wellicht een medicijn kan komen dat de levensverwachting van mensen zoals Jan kan verlengen... Dan moet ik dat natuurlijk doen!

Dus daar ga ik. Met nul ervaring, nog zonder racefiets en met nog nul sponsoren, een nieuw project aan: Help Romy de berg op! Op deze blog kun je mij en mijn avonturen volgen. Lach je krom om de vast hilarische verhalen en huil mee als ik het even niet meer zie zitten.
En als je wilt, draag een steentje bij. Want alleen kom ik die berg niet op. Samen trappen we ALS de wereld uit!